27 Mayıs 2013 Pazartesi

"Sanırım."

Sanırım orada kimse yok bu biraz üzücü aslında. Ama kimse yok diyede ben amacımdan vazgeçmiş değilim...
Şimdi bu yazıda yeni ayrılan ve ayrıldığı çocuğu unutumadığı için kendini depresyona sokan arkadaşlara birkaç lafım var.Unutma onunda iki gözü iki ayağı iki kolu vardı. Yani vazgeçilmez değildi bu bir. İkincisi ise o seni bıraktı diye hayat devam etmiyor değil. Elbette hayat devam ediyor. Elbette biten aşkının ardından yas tutacaksın ama bu da bir ömür boyu olmayacak.Benden sana tavsiye öncelikle git elini yüzünü yıka.Derin bir nefes al ve at kendini dışarı. Yalnız olduğunda bağır çağır küfret. Dök içindekileri havaya. Sonra o içinden attıklarının artık içinde olmadığını fark et...
Eğer bunu yapabildiysen yeni sene "Merhaba!" de. 
Eğer bunu yapamadıysan denemekten vazgeçme mutlaka işe yarayacak.



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder